MomBlog

Afgelopen woensdag was ik panellid bij een workshop over de eventuele grenzen aan rechtspraak.nl vanuit het oogpunt van de rechterlijke macht én vanuit uitgevers en content integrators. De workshop was er één tijdens de conferentie over 10 jaar rechtspraak.nl. Als medeverantwoordelijke voor de gratis zoekdienst www.liigl.nl mocht ik mijn zienswijze op de activiteiten van rechtspraak.nl geven.

Persoonlijk ben ik van mening dat rechtspraak.nl vooral de diensten moet aanbieden die het wil aanbieden, zonder te letten op de vraag of ze commerciële partijen wellicht in de weg zitten. Aan die partijen de schone taak om sneller te innoveren of andere diensten te bieden dan rechtspraak.nl.

Rechtspraak.nl vormt nog altijd een voorbeeld wat betreft het mogelijk maken van hergebruik van overheidsinformatie. Anders dan andere partijen hebben ze een webservice, die het hergebruik veel gemakkelijker maakt (niet te verwarren met een website), en hebben ze vrij goede metadata. Af en toe gaat er wel iets mis, zoals eerder dit jaar, toen rechtspraak.nl vijf aaneengesloten dagen onbereikbaar was.

Tijdens de discussie die plaatsvond in de workshop, viel vooral op dat toegankelijkheid nog steeds in hoge mate wordt verward met het beschikbaarstellen van primaire bronnen. Als voorbeeld had ik een zin uit een arrest van de Hoge Raad vertaald in iets leesbaarders:

"Voorts is 's Hofs kennelijke oordeel dat in een geval als het onderhavige mag worden aangenomen dat de verdachte bekend is met aanpassingen, zoals hiervoor omschreven, aan een zich in zijn eigen woning bevindende elektriciteitsinstallatie, niet onbegrijpelijk."

"Terecht heeft het Hof aangenomen dat de verdachte wist dat de elektriciteitsinstallatie in zijn woning was aangepast."

Volgens een aanwezige rechter stond hier niet hetzelfde - wat klopt: de tweede zin is de helft korter - en hield ik geen rekening met het grievenstelsel. Door mijn beperkte kennis van het procesrecht kan ik daar geen oordeel over vellen, wel weet ik dat als ons rechtssysteem het niet toelaat begrijpelijk Nederlands te schrijven, dat rechtssysteem maar op de schop moet. 

Voor wie het nog niet wist: het schrijven van lange, moeilijke zinnen geeft géén blijk van een goede taalbeheersing, maar van luiheid.